Vrijdag
Ik zou zweren dat ik de wekker nog maar net had gezet............. De nachten duren steeds korter, dat is op zich een goed teken.......denk ik.Om kwart voor 8 bij Ron en Colinda die in vol ornaat zitten af te wachten op de dingen die komen gaan. Om 8.00 uur komt dr. Pain die op de voor hem kenmerkende wijze totaal onbegrijpelijke zinnen uitslaat waaruit wij toch begrijpen dat we mee mogen. Hij heeft een hoed op: dat zou betekenen dat we dus toch niet in dit ziekenhuis moeten zijn voor die andere mysterieuze dokter. Dat klopt inderdaad. Van de andere aanwezige arts begrijpen we dat het gaat om een arts in alternatieve geneeswijzen waarover zij zeer goede dingen hebben gehoord. Hierop maak ik uit dat Ron en een andere patient die ook mee is de eersten zijn die deze arts gaan bezoeken. Uit het gedrag van onze begeleiders blijkt ook wel een beetje dat het voor hun wat onwennig is.
Na wat gedoe dankzij de organisatorische wanorde die hier toch wel een beetje heerst (het blijft tenslotte toch communistisch China) gaan we dan toch op weg met het busje van het ziekenhuis. En prompt belanden we in de spits van Beijing. De reis duurt daarom zeker een uur. Best leuk als je een chinees met wagenziekte naast je hebt zitten.
Het artsen bezoek is een heel avontuur op zich. Een uitgebreid verslag is te vinden op http://www.ronvos.nl
Verder kan ik melden dat Ron zich heel wat beter voelt. Na wat medicijnen voor de nacht zijn koorts, hoofdpijn en algehele malaise verdwenen. Hij begint weer een beetje te geinen en ik moet ernstig vrezen voor mijn positie als leukste man van de kamer............
Hij zou ook wel weer een beetje buiten willen gaan rondlopen. Na navraag bij de nurse van dienst blijkt dat daarvoor minimaal de goedkeuring van de arts voor nodig is en dat hij niet verder mag dan de tuin van het ziekenhuis totdat de hechtingen zijn verwijderd. Met andere woorden: he's grounded! Maar goed, we gaan er vanuit dat er nog genoeg tijd overblijft om wat dingen met elkaar te gaan bezichtigen. Bovendien moeten we volgende week maar een beetje gaan zeuren. Wie weet wat we voor elkaar krijgen. Ik sta tenslotte inmiddels op goede voet met in ieder geval 1 van de artsen;-)
Het weekend staat weer voor de deur en dat betekent dus rust in de tent
posted by Dirk-Jan Vos @ vrijdag, augustus 19, 2005
1 Comments:
Je houd je in hoor met die verpleegster :P:P:P
En voor mij blijf je de leukste vader/ man ;)
Vandaag in Haarlem geweest met oma en Lotte, was erg gezellig!
WEzijn erg verwend door oma met nieuwe kleding en sieraden. Ik heb zelf ook nog een aantal dingen gekocht. We hebben ook een Chinese geluksmunt gehad.
Ik vond het gister wel even moeilijk om je ineens te zien op de webcam en heb ook met mama een paar tranen moeten wegvegen, maar dat is alleen maar een goed teken toch? We helpen mama goed mee en redden het zo elke dag.
Kom toch maar snel thuis want zonder vader in huis is het helemaal niet leuk!
Love you, xxxxjes van Anne
Een reactie posten
<< Home