Zaterdag 20 augustus
Het is weer weekend en dus breken er weer een paar rustige dagen aan in het West Hill Hospital.Aangezien Ron zijn bewegingsvrijheid beperkt blijft tot de, overigens zeer fraaie en grote tuin, besluit ik er eens in mijn eentje op uit te gaan. Ik ga met Matt, een Amerikaanse begeleider die inmiddels is afgelost door de broer van de patient, en dr. Nan (ja, weer…..) naar de “Great Wall”.
We besluiten om een van de taxi’s voor het ziekenhuis te gebruiken en dat betekent dus onderhandelen over de prijs (zie eerdere verslagen). We besluiten het hard te spelen en al snel blijkt dat we dat dus niet kunnen…….. We worden het eens op 500 Yuan (ong. 45 euro), wat ook de vraagprijs was. Voor dat geld blijft de chauffeur overal op ons wachten (deze keer echt!), betaalt hij de tol en de parking. Kortom: een privé chauffeur voor de hele dag voor weinig. Voor dat geld kom je in Nederland misschien net van Heemskerk naar Beverwijk.
De chauffeur blijkt een aardige vent te zijn die honderduit praat…..in het Chinees. Nu blijkt het voordeel van het gezelschap van onze Chinese vriendin. Met haar toch nog wel zeer beperkte Engelse woordenschat kan ze het een en ander vertalen.
De taxi zelf is een Chinese Daihatsu Charade met beperkte been- en hoofdruimte, maar met airco.
Onderweg is het genieten geblazen van de scenery. We rijden langs de buitenrand van Beijing, passeren het zomerpaleis (het voormalige buitenverblijf van de Chinese keizers) en hebben steeds op de achtergrond de bergen zichtbaar. Ondertussen pakken we nog een file mee.
Na Beijing komen we steeds meer in de bergen te rijden, passeren we de Transsiberië-express en slalommen we ons een weg naar boven.
Vlak bij Badaling, het meest toeristische maar ook meest spectaculaire deel van de muur naar het schijnt, komen we op een weg met 2 rijbanen waar 3 of soms 4 rijen auto’s zich een plaats toe-eigenen.
Nu wat gewring kunnen we parkeren. Het is wel heel toeristisch met kraampjes overal waar je kijkt. Je wordt continu toegeroepen om maar wat te kopen. De chauffeur loopt nog even met ons mee om de ingang te wijzen, waarna hij verdwijnt. Wij kopen een kaartje en zetten onze eerste schreden op de muur. Er zullen nog heel wat traptreden volgen vandaag…………
Wat een machtig gezicht! Onvoorstelbaar dat dit bouwwerk zich uitstrekt over een lengte van meer dan 6000 km. Ook de hoogteverschillen zijn enorm; bovendien is het vandaag een zonnige dag met temperaturen rond de 30 gr. Dat is dus zweten geblazen. Regelmatig stoppen we om foto’s te maken en van het uitzicht te genieten;-)
Het is wel erg druk, maar dat is het risico als je op een zaterdag gaat. Uiteindelijk bereiken we het hoogste punt van dit, prachtig gerestaureerde deel van de muur. We besluiten de terugreis met de “cable car” te doen.
Terug op de begane grond staat onze chauffeur al op ons te wachten en gaan we terug naar de stad. Daar besluiten we wat te gaan eten en we worden netjes bij een Mac gedropt. Daarna terug naar het ziekenhuis voor een verfrissende douche. Ron en Colinda zijn dan nog aan het wandelen in de tuin.
’s Avonds is het rustig. Er zijn inmiddels wat bekenden naar huis vertrokken en wat nieuwe mensen aangekomen. Nog niet zoveel contact mee gehad, dus we hebben bier over.
Uiteindelijk nog wel tot laat zitten kletsen met Tony, een Griekse begeleider en Tanay, een Turkse SMA patiente, die er allebei een klein beetje doorheen zaten.
posted by Dirk-Jan Vos @ zondag, augustus 21, 2005
2 Comments:
Nogmaals onwijs goed dat je erbij bent. Wel gaaf voor je dat je ook daar wat kanondernemen voor jezelf. Hierbij alvast een bedankje diep uit ons hart voor het bijstaan van Ron en Colinda.
Bedankt Helma en André
De auto's zijn niet te klein met hoofd en beenruimtes. Volgens mij ben je gewoon te groot voor chineese normen ;)
Een reactie posten
<< Home